အပ်ံသင္စအရြယ္မွာ
ေတာင္ပံေတြ ၾကြပါလုိ႕
မုိးတိမ္ေတြ အားက်ရင္း
အသုိက္ကထြက္ခဲ့တာ။
ဒီလုိနဲ႕ ငွက္ငယ္ဟာ
ေလေ၀့ရာ လူးလြန္႕ခတ္ရင္း
ေရာက္လုျပီ တိမ္ေနမင္းရယ္နဲ႕
အားဆက္ခဲ့ရွာ။
မုန္တုိင္းရယ္လာ
ခုိစရာ အသုိက္ပင္ရွိပါေသာ္လည္း
ယုိင္နဲ႕ကာ မခုိင္မာေလေတာ့
ထြက္ခဲ့ရျပန္တစ္ခါ။
နားဦးမယ္ၾကံတဲ့ အခါ
အသုိက္စစ္ဟာ ဘယ္မွာရွိပါလိမ့္
အလံမလွဲပါ
ပ်ံဆဲမွာ
အသိုက္ေဟာင္းကုိ ျမင္ေယာင္မိရင္ေတာ့
ခ်န္ရစ္အိမ္ တမ္းတစိတ္ရယ္နဲ႕
လြမ္းမ်က္ရည္၀ဲ။
ေရႊဂ်မ္း
Friday, September 12, 2008
ပ်ံလြမ္းဆဲ ငွက္ငယ္
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Posts
6 comments:
ခ်စ္စရာေကာင္းနဲ႕ လြမ္းစရာ ကဗ်ာေလးပါ။ ေခါင္းစဥ္ေလးကုိ သေဘာက်တယ္။ အထူးသျဖင့္ ပ်ံလြမ္း ဆုိတဲ့ေ၀ါဟာရကုိ ေပါ့။
ကဗ်ာေလးက ေကာင္းလိုက္တာ။ အိမ္ကို အရမ္းလြမ္းေနတယ္နဲ ့တူတယ္။
ေရႊဂ်မ္းဆီစာလာဖတ္ၿပီးေတာ့ ပ်ံလြမ္းသြားပါတယ္...
အလံ မလွဲပါ
ပ်ံ ဆဲမွာ.. တဲ႔
ညီမေလးေရ အမတို႔ အသိုက္စစ္ကို လြမ္းဆဲပါ။
ကဗ်ာေလးကို ႀကိဳက္လိုက္တာ..
မလင္းဆီကေန ေရာက္လာပါတယ္။
ငွက္ကဗ်ာေလးကို ခံစားသြားပါတယ္။
"အပ်ံသင္စအရြယ္မွာ
ေတာင္ပံေတြ ၾကြပါလုိ႕
မုိးတိမ္ေတြ အားက်ရင္း
အသုိက္ကထြက္ခဲ့တာ။"
. . . ဒီလိုပါပဲ . . ။
အမေရ ပထမဆံုး ပ်ံသန္းလာတာပါ..ဟုတ္ေပါင္..
ပထမဆံုးလာလည္ဖူးတာပါ..အိမ္ကို ပ်ံသန္းဖုိ ့အေတာင္တစ္စံုေလာက္ရွိရင္ ခဏ ငွားပါလို ့..အဟီး
Post a Comment