Capturing shadows

အခုေနာက္ပုိင္း ဘေလာ့ေလာကမွာ ဓါတ္ပုံပုိ႕စ္ေတြ ပုိေခတ္စားလာသလုိ ထင္မိပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ပုိ႕စ္ေတြက စာတင္မကဘဲ ပုံေလးပါပါရင္ ပုိအသက္၀င္သြား တတ္တာမုိ႕ ဘေလာ့ဂါေတြဟာ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ကင္မရာေတြနဲ႕ ရုိက္ၾကသလုိ ဖုန္းကင္မရာနဲ႕ ရုိက္တဲ့လူေတြကလည္း ရုိက္ၾက ပါတယ္။ အဓိက က ရုိက္ခ်င္တဲ့ အခ်ိန္တဒဂၤ ေလးကုိ အခ်ိန္မီရုိက္လိုက္မိဖုိ႕နဲ႕ ျပန္မွ်ေ၀ခ်င္တဲ့ လူေတြနဲ႕ မွ်ေ၀ႏုိင္ဖုိ႕ပဲ မဟုတ္လား။ ကၽြန္မ ဓါတ္ပုံရုိက္ (photography) ၀ါသနာ ပါတာ အရင္တုန္းက ပုိ႕စ္ေတြမွာလည္း ေရးခဲ့ဖူးသလုိ ကၽြန္မ ရုိက္တဲ့ ဓါတ္ပုံ ေလးေတြ တစ္ခ်ဳိ႕ကုိလည္း ဘေလာ့မွာ တင္ရင္း မွ်ေ၀ေနက် ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီ ဓါတ္ပုံ ၀ါသနာ ပုိးဟာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၆ႏွစ္ေက်ာ္က တက္ခဲ့တဲ့ ဓါတ္ပုံသင္တန္းက စခဲ့ပါတယ္။ ၀ါသနာပါလုိ႕ စမ္းျပီး အတန္းတက္မယ္လုပ္ေတာ့ ကင္မရာ ေကာင္းေကာင္း တစ္လုံးလုိပါ ေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က SLR ကင္မရာ တစ္လုံးကုိ ေလးငါးေျခာက္ရာ ဆုိတာ ကၽြန္မအေနနဲ႕ ၀ယ္ႏုိင္တဲ့ အေျခအေနမီဖုိ႕ ေ၀းစြ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ကင္မရာေလးတစ္လုံးကုိေတာင္ ျခစ္ျခဳတ္ျပီး ၀ယ္ခဲ့ရတာပါ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အေဖ့မွာ Canon SLR ေလးတစ္လုံးရွိတာမုိ႕ အေဖ့ကင္မရာကုိ ငွားျပီး သင္တန္းတက္ခဲ့ ရပါတယ္။ သင္တန္းက Introduction to Photography (B&W) ဆုိေတာ့ ဓါတ္ပုံပညာနဲ႕ ပါတ္သက္လုိ႕ အေျခခံေတြေပးတဲ့ အဆင့္မွာပဲ ရွိပါတယ္။ အျဖဴအမည္း ဓါတ္ပုံရုိက္နည္းအတြက္ လုိအပ္တဲ့ အယူအဆေတြ၊ ရုိက္ကြင္း အရာ၀တၳဳေရြးခ်ယ္မႈေတြက စျပီး ဖလင္ေဆးနည္း၊ ဓါတ္ပုံကူးနည္း စတာေတြကုိ သင္ခဲ့ရပါတယ္။ slide အတြက္ ဓါတ္ပုံရုိက္နည္း၊ မိမိတုိ႕ portfolio အတြက္ ဓါတ္ပုံရုိက္နည္း၊ self portraitရုိက္နည္း ေတြပါ သင္ခဲ့ရျပီး မိမိတုိ႕ ဓါတ္ပုံေတြ အပါအ၀င္ သူမ်ားဓါတ္ပုံေတြကုိပါ ေ၀ဖန္တတ္ဖုိ႕ critique လုပ္နည္းေတြပါ သင္ေပးပါတယ္။ ဆရာမရဲ႕ စိတ္ရွည္ ပြင့္လင္း တဲ့ ေ၀ဖန္မႈေတြေအာက္မွာ အတန္းက အရမ္းေပ်ာ္စရာေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ေႏြရာသီသင္တန္းမုိ႕ ေန႕ဓါတ္ပုံရုိက္ ညေနဆုိ အေမွာင္ခန္းထဲမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ တရုန္းရုန္းနဲ႕မေမာမပန္း ဓါတ္ပုံေတြကူးခဲ့ၾကပါတယ္။ Self-portrait ရုိက္တုန္းကဆုိ ေက်ာင္း စတူဒီယုိထဲက မီးေတြ ထီးေတြ ထရုိင္ေပါ့ဒ္ေတြ တသီၾကီးသယ္ျပီး ကုိယ့္အိမ္မွာကုိယ္ ရုိက္ၾကရပါတယ္။ ဆရာမခုိင္းတဲ့ assignment တစ္ခ်ဳိ႕က ခက္တာေတြ ခက္ေပမယ့္ စိတ္၀င္စားျပီး ေပ်ာ္ခဲ့ၾကလုိ႕ ေမာတယ္ ေတာင္ မထင္ခဲ့ၾကပါဘူး။ ကုိယ္ရုိက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံေတြကုိ သူမ်ားေတြက ေ၀ဖန္တာ နည္းနည္းေတာ့ လန္႕ခ်င္စရာျဖစ္ေပမယ့္ ကုိယ္ပညာရဖုိ႕အေရးမုိ႕ ၀ုိင္းျပီး အားေပးေ၀ဖန္ၾကတာ တကယ္ေတာ့ ၀မ္းသာဖုိ႕ေတာင္ ေကာင္းပါေသးတယ္။

ဒီသင္တန္းမွာ သတိထားမိခဲ့ တာကေတာ့ စရိတ္ၾကီးတာပါပဲ။ ခုေခတ္လုိ ဒစ္ဂ်စ္တယ္ကင္မရာေတြနဲ႕ မၾကိဳက္မခ်င္းရုိက္ျပီး ေရြးကူးလုိ႕ ရတဲ့ အေျခအေနလည္း မရွိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းက စတုိးဆုိင္မွာ ဖလင္ေတြ ကူးဖုိ႕ ဓါတ္ပုံစာရြက္ေတြကုိ ၀က္၀က္ ကြဲ ၀ယ္ျပီး စိတ္တုိင္းမက်မခ်င္း ရုိက္ၾက ကူးၾကလုပ္ခဲ့ရပါတယ္။ စိတ္တုိင္းမက်မခ်င္းလုိ႕ဆုိတဲ့အတြက္လည္း အခ်ိန္လည္း အင္မတန္ေပးရပါတယ္။ အေပၚယံအားျဖင့္ ဓါတ္ပုံတစ္ပုံကုိ ၾကည့္လုိက္ ရင္ေတာ့ ဒါေလးမ်ားကြာ ကေလးေတာင္ ရုိက္တတ္ေသးတယ္လုိ႕ ထင္ခ်င္ထင္ရမွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ဓါတ္ပုံတစ္ပုံတုိင္းရဲ႕အေနာက္မွာ အားထုတ္မႈေတြ ပါေနတယ္ ဆုိတာ ကင္မရာကုိင္သူေတြ ေကာင္းေကာင္း နားလည္ၾကမွာပါ။ အထူးသျဖင့္ snapshot အေနနဲ႕သာ မဟုတ္ဘဲ မိမိအျမင္ကုိ သူမ်ားေတြနဲ႕ မွ်ေ၀ဖုိ႕ ၾကိဳးစားရုိက္ၾကတဲ့ ဓါတ္ပုံသမားတုိင္း ခံစားလုိ႕ရၾကမွာပါ။ ကၽြန္မကုိယ္တုိင္လည္း အခ်ိန္ရရင္ ရသလုိ ေလ့လာဆဲ ဓါတ္ပုံ၀ါသနာရွင္တစ္ဦးျဖစ္တာမုိ႕ သူမ်ားေတြ ၾကိဳးစား အားထုတ္ျပီး ရုိက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံေတြေတြ႕ရင္ သေဘာက်မိတတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မရုိက္ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံေတြကုိ လည္း ၾကံဳရင္ ၾကံဳသလုိ မွ်ေ၀ပါဦးမယ္။ ဒီပုိ႕စ္နဲ႕အတူ တင္ထားတဲ့ ပုံေလးေတြကေတာ့ အဲဒီ ဓါတ္ပုံပညာ အတန္း တက္တုန္း က ရုိက္ခဲ့တဲ့ အရိပ္ေတြအေၾကာင္း ပုံေလးေတြပါ။ ၾကိဳက္သလုိ ေ၀ဖန္သြားႏုိင္ပါတယ္ေနာ္။ ကုိယ္တုိင္ ၾကိဳးစားျပီး ရုိက္ထားခဲ့ရတဲ့ ပုံေတြမုိ႕လုိ႕ မေတာ္တဆ ယူသုံးခ်င္ခဲ့ရင္ေတာ့ ၾကိဳတင္ခြင့္ေတာင္းဖုိ႕ ေျပာခ်င္ပါတယ္။