ဘာဂါေတြ ပီဇာေတြ ဘယ္လုိစားစား အခ်ိန္တန္ေတာ့ အိမ္ထမင္းဟင္းနဲ႕ မုန္႕ဟင္းခါးကုိ ေတာင့္တမိတာ အျမဲပဲ။
ေဘာင္းဘီ စကတ္ေတြ ဘယ္လုိ၀တ္၀တ္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ကခ်င္လုံခ်ည္တစ္ထည္ ၀တ္ရတာေလာက္ ဂုဏ္မယူမိတာ အမွန္ပါ။
လွပတဲ့ ကမ္းရုိးတန္းနဲ႕ ၀မ္းအုိ၀မ္းလမ္းကုိ ဘယ္ေလာက္သြားသြား အခ်ိန္တန္ေတာ့ အညာလမ္းေဘးက ေတာင္တန္းေတြကုိ လြမ္းမိျပန္တယ္။
ေရဒီယုိ စီဒီ သီခ်င္းေတြ ဘယ္လုိမ်ားမ်ား အခ်ိန္တန္ေတာ့ တမ္းတမိတာ ဆည္းလည္းသံ ျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။
မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာေတြ ဘယ္လုိ သြားသြား ေအးခ်မ္းတဲ့ ေရႊတိဂုံဘုရားရိပ္ဆီကုိ ေျပးသြားလုိက္ခ်င္တယ္။
လုံျခံဳ တဲ့ အိမ္ထဲမွာ ျပည့္စုံစြာ ေနႏုိင္ေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ဖေယာင္းတုိင္မီးေရာင္ေအာက္က မိသားစုစကား၀ုိင္းေတြကုိ သတိရေနမိတယ္။
ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚကုိယ္ ရပ္တည္ႏုိင္တာကုိ အင္မတန္ဂုဏ္ယူတဲ့ အေမ့သမီးေလ ....
ကမၻာအႏွံ႕ ခရီးဆန္႕ေနႏုိင္လည္း အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ အေမ။
မွတ္ခ်က္ - ၀မ္းအုိ၀မ္း = 101
အိမ္ကုိ လြမ္းလုိ႕ ေရးမိတာေလးပါ။ မအားလုိ႕ ဘာမွ အသစ္လည္း မေရးႏုိင္၊ မိတ္ေဆြမ်ားနဲ႕လည္း စကားမေျပာႏုိင္တာ ခြင့္လႊတ္ပါ။ တက္ဂ္ ထားတာကုိ ခုထိ မေရးေပးရေသးလုိ႕ အမ မခင္မင္းေဇာ္ကုိလည္း ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။
Tuesday, August 25, 2009
အခ်ိန္တန္ရင္
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Posts
10 comments:
တစ္ေန႔ေန႔ေပါ႔။
ဟုတ္တယ္ ဂ်မ္းေရ အိမ္နဲ႔ေတာ့ ဘယ္ေနရာမွ မတူဘူး
မွန္လိုက္ေလ... အခ်ိန္တန္ေတာ့လဲ အိမ္ျပန္ရအံုးမွာပါ..လြမ္းတဲ့စိတ္ေတြခဏျမိဳသိပ္ထားပီး ေနာက္မွအတိုးခ်... း)
အခ်ိန္မတန္ေသးလဲ အိမ္ကိုဘဲ ျပန္ခ်င္ေတာ့တယ္။ အိမ္ရဲ ့အေ၀းမွာ မြန္းက်ပ္မူေတြၾကားထဲမွာ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူးးးးး
အိမ္ျပန္မွာပါ...။ တစ္ေန႔ေန႕မွာ.....။
ေတာင္းပန္စရာမလိုဘူးးးးးးး
ေခြးလႊတ္ၿပီးသားးးး ဟားဟား
လြမ္းတာကေတာ့ တူတူပါပဲ ဂ်မ္းေရ...
တေန႕ေန႕ေပါ့... တို႕ေတြရဲ႕ ေန႕ေတြ ေရာက္လာမွာပါ....
အားတင္းထား
မေရႊဂ်မ္း မွတ္ခ်က္ေရးၿပီး ၊ အားေပးစကားေၿပာလို႕ တကယ္႕ကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ။ (ပံုအေရးနည္းတယ္ေနာ္ ၊ ဝက္ပုန္းကို သြားရည္က်သြားေသးတယ္။)
တူတူပဲ ညီမေရ ...
အခ်ိန္တန္လဲ ျပန္ခ်င္ ...
အခ်ိန္မတန္လဲ ျပန္ခ်င္ေနေတာ့တာပဲ။
အခ်ိန္တန္တဲ့အခ်ိန္
အိမ္ျပန္ရမွာေပါ့...
အေ၀းမွာေနရေတာ့ ေနရတာ၊ စားရတာ၊ သြားရတာ... ဘာမွ အိမ္နဲ႔မတူဘူးေနာ္..
ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ အရြယ္မတိမ္းမယိမ္း မ်ိဳးဆက္ေတြ ခံစားခ်က္ခ်င္းတူၾကျပန္ေရာ...
ေအာ္.. တထပ္တည္းပါလား။
Post a Comment