ပဲျပဳတ္... လုိ႕ ေအာ္ရေအာင္ ပဲျပဳတ္သည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ပဲျပဳတ္စားခ်င္လုိ႕ ပဲကုိ ကုလားဆုိင္ကေန သူမ်ားကုိ၀ယ္လာခုိင္း၊ ပဲကုိ ေရစိမ္၊ အပင္ေဖာက္၊ ခုလုိ အုိးၾကီးနဲ႕ျပဳတ္ (တကယ္ကေတာ့ ေပါင္းတာပါ)၊ ခုလုိ တစ္အုိးၾကီး ရျပီဆုိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလည္း ေကၽြးလုိ႕ရျပီေပါ့။ ထမင္းျဖဴ ပူပူေႏြးေႏြးနဲ႕စားမလား၊ နံျပားနဲ႕စားမလား၊ ေပါင္မုန္႕နဲ႕ စား မလား၊ ၾကက္သြန္နီေလးနဲ႕ သုပ္ျပီး စားမလား၊ ပဲအီၾကာဆုိတာမ်ဳိး အီၾကာေကြးနဲ႕စားမလား .. ထမင္းကုိ ပဲျပဳတ္ေလးနဲ႕ ေၾကာ္တာဆုိလည္း ေကာင္း.. ဘယ္လုိစားစား စားေကာင္းတဲ့ ပဲျပဳတ္ကုိ လြမ္းေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ပါ။ Thursday, February 26, 2009
ေဟာဒီက
ပဲျပဳတ္... လုိ႕ ေအာ္ရေအာင္ ပဲျပဳတ္သည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ပဲျပဳတ္စားခ်င္လုိ႕ ပဲကုိ ကုလားဆုိင္ကေန သူမ်ားကုိ၀ယ္လာခုိင္း၊ ပဲကုိ ေရစိမ္၊ အပင္ေဖာက္၊ ခုလုိ အုိးၾကီးနဲ႕ျပဳတ္ (တကယ္ကေတာ့ ေပါင္းတာပါ)၊ ခုလုိ တစ္အုိးၾကီး ရျပီဆုိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလည္း ေကၽြးလုိ႕ရျပီေပါ့။ ထမင္းျဖဴ ပူပူေႏြးေႏြးနဲ႕စားမလား၊ နံျပားနဲ႕စားမလား၊ ေပါင္မုန္႕နဲ႕ စား မလား၊ ၾကက္သြန္နီေလးနဲ႕ သုပ္ျပီး စားမလား၊ ပဲအီၾကာဆုိတာမ်ဳိး အီၾကာေကြးနဲ႕စားမလား .. ထမင္းကုိ ပဲျပဳတ္ေလးနဲ႕ ေၾကာ္တာဆုိလည္း ေကာင္း.. ဘယ္လုိစားစား စားေကာင္းတဲ့ ပဲျပဳတ္ကုိ လြမ္းေနၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ပါ။
Posted by
ေရႊဂ်မ္း
at
9:16 PM
10
comments
Labels: အစားအေသာက္
Monday, February 23, 2009
၀က္ပုန္း
၀က္သားဟင္းကုိ သိပ္ခဏခဏ မခ်က္ျဖစ္ေပမယ့္ ခ်က္ရင္ ၀က္သား ပုန္းရည္ၾကီးဟင္း က ေခါင္းထဲကုိ ဦးဆုံး ေရာက္ေရာက္လာတတ္ပါတယ္။ ပုန္းရည္ၾကီးဆုိ ရန္ကုန္မွာတုန္းကေတာ့ သုပ္စား၊ ဟင္းခ်က္စားတဲ့ အျပင္ ေက်ာင္းဟင္းလုိ႕ ေခၚတဲ့ အသားဟင္းတစ္မ်ဳိးကုိ ပုန္းရည္ၾကီးနဲ႕ေရာ ကန္စြန္းရြက္ေတြ ဘာေတြ ထည့္ျပီး အရည္ဆမ္းစားလုိ႕ရတဲ့ ဟင္းလည္း စားခဲ့ဖူးတာေတြ သတိရမိတယ္။ ေက်ာင္းဟင္းဆုိတာ တကယ္ေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြမွာ ဆြမ္းဟင္းက်န္တာေတြ မေလလြင့္ရေအာင္ ဖန္တီးထားတဲ့ ဟင္းတစ္ခြက္ထင္ပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာတုန္းက သိပ္မမက္ေမာရင္ ေနေပမယ့္ ခုလုိ အေ၀းေရာက္ေနခ်ိန္က် အဲလုိဟင္းမ်ဳိးေလးေတြကုိ ၾကံၾကံဖန္ဖန္ ေတာင့္တေနမိျပန္တယ္။ ခ်က္ထားတဲ့ ညစာကုိ တစ္ေယာက္ထဲ စားရျပန္ေတာ့ ပုန္းရည္ၾကီးၾကိဳက္တဲ့ မိတ္ေဆြမ်ားကုိ သတိရလုိ႕ ပုိ႕စ္ေလး အျမန္တင္လုိက္ပါတယ္ေနာ္။ ၀က္သားမစားတဲ့လူေတြ အတြက္ကေတာ့ ဟုိတစ္ေခါက္ခ်က္တဲ့ ၾကက္သားဟင္းေလး ျပပါမယ္။ Enjoy! =)

Posted by
ေရႊဂ်မ္း
at
7:14 PM
7
comments
Labels: အစားအေသာက္
Sunday, February 22, 2009
Jambalaya
ဒီထမင္းပြဲကုိ ခ်က္ရင္ ထမင္းကုိ သပ္သပ္ခ်က္ျပီးမွ အဆာပလာေတြနဲ႕ ေရာတာမ်ဳိး မဟုတ္ပဲ အုိးတစ္ခုထဲမွာပဲ အားလုံးေပါင္းစပ္ ခ်က္တဲ့ နည္းကုိ သုံးရပါတယ္။ ဒီအစားအစာဟာ လူ၀ီစီယားနားျပည္နယ္ နယူးေအာ္လင္းက ျပင္သစ္ေတြၾကီးစုိးခဲ့တဲ့ အရပ္က စလူၾကိဳက္မ်ားခဲ့တာပါ။ ဒီနယ္မွာ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပါတ္ထဲမွာပဲ မာဒီဂရာပြဲေတာ္ကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး က်င္းပခဲ့ၾကတာ သတင္းေတြထဲမွာ ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္။ မာဒီဂရာပြဲေတာ္ဆုိတာ Ash Wednesday မေရာက္ခင္ အဂၤါေန႕မွာ က်င္းပတဲ့ ပြဲေတာ္တစ္ခုပါ။ မာဒီဂရာဆုိတာ ျပင္သစ္လုိ Fat Tuesday လုိ႕ ေခၚပါသတဲ့။ ဒီပြဲေတာ္ကုိ အထူးတလည္ သုိက္သုိက္ျမိဳက္ျမိဳက္ က်င္းပေလ့ရွိတဲ့ ေနရာ ႏွစ္ခုကေတာ့ ဘရာဇီးႏုိင္ငံ ရီယုိဒီဂ်ေနရုိနဲ႕ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ လူ၀ီစီယားနားျပည္နယ္ နယူးေအာ္လင္းစ္ျမိဳ႕တုိ႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ၀တ္စုံ အဆန္းအျပားေတြ မ်က္ႏွာဖုံးေတြ ပုတီးေတြ၀တ္ၾက ဆြဲၾကနဲ႕ ေပ်ာ္ၾက ပါးၾက ေသာက္ၾက စားၾကနဲ႕ လမ္းမေတြေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေပ်ာ္ၾကတဲ့ ဒီပြဲနဲ႕ Jambalaya၊ gumbo စတဲ့ အစားအေသာက္ေတြဟာ ဒြန္တြဲလုိ႕ကုိ ေနပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ က်င္းပတဲ့ မာဒီဂရာပြဲေတာ္ရဲ႕ သတင္းေတြကုိ ေတြ႕တုိင္း New Orleans Jambalaya ကုိ ခ်က္စားျဖစ္ေလ့ရွိပါတယ္။ မိတ္ေဆြတုိ႕လည္း စမ္းျပီး ခ်က္စားၾကည့္ခ်င္ရင္ ေအာက္က လင့္ခ္ေလးေတြအတုိင္း ရွာေဖြျပီး ခ်က္စားၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္ေနာ္။
၀ီကီက Jambalaya အေၾကာင္း - http://en.wikipedia.org/wiki/Jambalaya
မာဒီဂရာ အေၾကာင္း - http://en.wikipedia.org/wiki/Mardi_Gras
အဆင္သင့္ ခ်က္စရာ Jambalaya - http://www.zatarains.com/
ခ်က္နည္းမ်ား - http://www.gumbopages.com/food/jambalaya.html
Posted by
ေရႊဂ်မ္း
at
8:51 PM
7
comments
Labels: အစားအေသာက္
Friday, February 13, 2009
ဘာလင္တံတုိင္းေန႕
သူမ်ားေတြ ခ်စ္ၾကည္ႏူးေနၾကတဲ့ Valentine's Day က ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ စေနေန႕တစ္ရက္ထက္ သိပ္ပုိမယ္ မထင္ပါဘူး။ မိသားစုအပါအ၀င္ ခ်စ္ရသူေတြ အနားမွာ မရွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြဟာ ေပ်ာ္သင့္သေလာက္ ေပ်ာ္စရာ မေကာင္းသလုိမုိ႕ ဘာလင္က တံတုိင္းၾကီးျခားေနသလုိ ခံစားရလုိ႕ ဘာလင္တံတုိင္းေန႕လုိ႕ ေခၚရမလားပဲ။ (အမွန္ကေတာ့ ေနာက္ေနာက္ျပီး ေခၚရင္းနဲ႕ ႏႈတ္က်ိဳးေနတာပါ။) ေျပာရရင္ ဒီေန႕ဆုိ ကုိယ့္မွာ အလုပ္ေတြမ်ားျပီး ဟုိေျပး ဒီေျပး ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ရုံးမွာ သူမ်ားေတြက ပန္းေတြရၾက မုိးပ်ံ အသည္းပုံ ေဘာလုံးေတြ ရၾကနဲ႕ ေတာ္ေတာ္ကုိ မ်က္စိေနာက္လာတယ္။ (မနာလုိေတြျဖစ္ေနတယ္လုိ႕ ေျပာလည္း မျငင္းပါ။) ဒါေပမယ့္ ဟုိတစ္ေန႕က သူမ်ားဆီမွာ သြားသင္လာတဲ့ ဘာလင္တံတုိင္း အဲ Valentine ကဒ္ေလးေတြကုိ ၾကြားခ်င္လုိ႕ ဒီပုိ႕စ္ေလးကုိ ေရးျဖစ္ပါတယ္။ျပီးခဲ့တဲ့ စေနက ရုံးက အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္က အလွတံဆိပ္တုံး ကုမၸဏီက ကုိယ္စားလွယ္ယူထားတာမုိ႕ ေၾကာ္ျငာရင္း Valentine's Day ကဒ္ေလးေတြ လုပ္တာ သင္ေပးမယ္ဆုိလုိ႕ သူ႕အိမ္မွာ စုျပီး သြား ေလ့လာ ခဲ့ပါတယ္။ အခုေနာက္ပုိင္း ဒီက အမ်ဳိးသမီးေတြၾကားမွာ ေခတ္စားတဲ့ ၀ါသနာတစ္ခုက scrapbooking လုိ႕ေခၚတဲ့ မိသားစု ဓါတ္ပုံေတြကုိ အလွဆင္ျပီး အမွတ္တရ စာအုပ္ေတြ လုပ္ၾကတာပါ။ အဲဒီ၀ါသနာနဲ႕အတူ အလွ တံဆိပ္တုံးေလးေတြကုိ သုံးျပီး ကဒ္ေလးေတြနဲ႕ တျခား လက္မႈပစၥည္းေလးေတြကုိ စကၠဴနဲ႕ လုပ္ၾကတာလည္း ေခတ္စားပါတယ္။ အဲဒီေန႕က စကၠဴေလးကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ျဖတ္ညွပ္ကပ္ျပီး လုိခ်င္တဲ့ ပုံေလးေတြ ေဖာ္ရင္း ကဒ္လွလွေလးေတြ လုပ္ၾကရတာပါ။ ေပ်ာ္စရာ စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းျပီး ရလာတဲ့ ကဒ္ေလးေတြကလည္း ခ်စ္စရာေကာင္းလွပါတယ္။ သူမ်ားကုိ ေပးရရင္လည္း ကုိယ္တုိင္လုပ္တဲ့ ကဒ္ေလးေတြမုိ႕ အခ်ိန္အား လူအား စုိက္ထုတ္ထားတဲ့ ကဒ္ေလးေတြမုိ႕ ပုိက္ဆံေပး၀ယ္လုိ႕ရတဲ့ ကဒ္ေလးေတြထက္ ပုိအဖုိးတန္မွာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ့္ရဲ႕ ဖန္တီးမႈစိတ္ကူးေတြ ထူးရင္ ထူးသလုိ သူမ်ားနဲ႕ မတူ ထူးျခားတဲ့ ကဒ္ပုံေလးေတြကုိ လည္း ရႏုိင္တာပါ။ အဲဒီေန႕က အဲဒီအမ်ဳိးသမီးက သူလုပ္ထားတဲ့ ကဒ္ေလးေတြ မ်ဳိးစုံကုိလည္း ခင္းက်င္း ျပထားျပီး ကၽြန္မတုိ႕ကုိလည္း ကဒ္လုပ္နည္းေလးေတြ သင္ေပးပါတယ္။ သူ႕သင္ျပေပးတာရယ္ ကုိယ့္စိတ္ကူးေလးေတြရယ္ ေပါင္းစပ္လုိက္ေတာ့ ျပထားတဲ့ ဓါတ္ပုံထဲက ကဒ္ေလးေတြ ျဖစ္လာပါေတာ့တယ္။ ဖဲၾကိဳးေလးနဲ႕က ကဒ္ေလးေတြကုိ ထည့္သိမ္းစရာ စာအိပ္ေလးပါ။ ကဒ္ေလး ၄ခုကေတာ့ လုိရာလူ ေပးလုိ႕ရျပီေပါ့။ ဘယ္သူ႕ေပးမွာလဲလုိ႕ေတာ့ မေမးပါနဲ႕။ ကဒ္ေလးေတြက ခ်စ္စရာေကာင္းလုိ႕ ဘယ္သူ႕မွ မေပးေတာ့ဘူးေနာ္။
ဒီႏွစ္ ဘာလင္တံတုိင္းေန႕ကေတာ့ ေဗာ့ဒ္ကာေသာက္ရင္း ေဘာလုံးပြဲၾကည့္ရတဲ့ စေနေန႕တစ္ေန႕ ျဖစ္ဦးမွာ မလြဲပါဘူး။
မွတ္ခ်က္။ ။ stamping ကုိ စိတ္၀င္စားတဲ့သူေတြ အတြက္ကေတာ့ ေလ့လာခ်င္ရင္ Stampin Up! လုိ႕ ေခၚတဲ့ဆီမွာ ဆက္ေလ့လာလုိ႕ ရပါတယ္။
Posted by
ေရႊဂ်မ္း
at
10:23 PM
6
comments
Labels: အထိမ္းအမွတ္ေန႕
Sunday, February 8, 2009
ခရမ္းခ်ဥ္သီးေၾကာ္
ခရမ္းခ်ဥ္သီးေၾကာ္
- ၾကက္သြန္နီ ၂ ဥ ခန္႕ ၾကက္သြန္ျဖဴ ၁ဥ ခန္႕ကုိ ေထာင္းျပီး ဆီ ထမင္းစားဇြန္း ၁၀ဇြန္းခန္႕ျဖင့္ ဆီသတ္ပါ။ ( စပ္တဲ့ အနံ႕ ေမႊးခ်င္လုိ႕ ကၽြန္မကေတာ့ ဒီမွာ၀ယ္လုိ႕ရတဲ့ ငရုတ္သီးစိမ္းေတာင့္ၾကီးေတြကုိ ထည့္ ဆီသတ္ လုိက္ပါတယ္။ )
- ေမႊးျပီး ၾကက္သြန္မ်ား ႏြမ္းလာလွ်င္ စိပ္ထားေသာ ခရမ္းခ်ဥ္သီးမ်ားကုိ ထည့္ပါ။
- ဆားနည္းနည္း၊ ဆႏြမ္းနည္းနည္း၊ ပုစြန္ေျခာက္မႈန္႕ ဇြန္းၾကီး ၂ဇြန္းခန္႕ထည့္ေမႊပါ။
- ခရမ္းခ်ဥ္သီးမ်ားလိပ္လာလွ်င္ ငါးပိႏု ဆီးျဖဴသီးခန္႕ထည့္ပါ။ (ငန္တာ ေၾကာက္မေၾကာက္ အေပၚမူတည္ျပီး လုိတုိး ပုိေလွ်ာ့လုပ္လုိ႕ရပါတယ္။ ငါးပိမရွိရင္ ငံျပာရည္ နည္းနည္းထည့္လုိ႕ရတယ္လုိ႕ အေဒၚကေျပာပါတယ္။)
- ဆီျပန္လွ်င္ မီးဖုိေပၚမွ ခ်လုိ႕ရပါျပီ။
- နံနံပင္ေလး အေပၚက အုပ္ျပီး စားခ်င့္စဖြယ္ ျပင္ဆင္ႏုိင္ပါတယ္။
ကဲ.. ခ်က္ရတာ လြယ္ကူျပီး စားလုိ႕ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေၾကာ္ေလး ရပါျပီ။ ခ်က္စားၾကည့္ျဖစ္တဲ့ သူေတြလည္း လာျပန္ေကၽြးဖုိ႕ မေမ့ၾကနဲ႕ေနာ္။ း)
မေကရဲ႕ ကြန္မင့္ဖတ္ျပီးမွ ေရးဖုိ႕ က်န္ခဲ့တာ သတိရတယ္။ မေကေျပာသလုိပဲ လိပ္ျပီး ေျခာက္ေျခာက္ေလး ေၾကာ္ရင္ ပုိေတာင္ စားေကာင္း ပါတယ္။ မိတၱီလာဘက္က အမ်ဳိးေတြလာလည္လုိ႕ အဲလုိ ေသေသခ်ာခ်ာေလး ေၾကာ္ေပးရင္မ်ား စားလုိ႕အင္မတန္ ေကာင္းတာကုိ မွတ္မိေနတယ္။
Posted by
ေရႊဂ်မ္း
at
8:04 PM
14
comments
Labels: အစားအေသာက္
Subscribe to:
Posts (Atom)
