စားဖုိ႕အတြက္ အလုပ္လုပ္ၾကရသတဲ့
အစားတစ္လုပ္အတြက္
ေန႕ေန႕ညည
အလုပ္ေတြလုပ္ၾက
စားလုိက္ၾက
ေသာက္လုိက္ၾက
ေအာင္ပြဲေတြ ခံလုိက္ၾက
တေရးႏုိးထေတာ့
အလုပ္ေတြ ပုိလုပ္လုိက္ၾက
စားၾကေသာက္ၾက
....................
ဒီလုိနဲ႕
ကုန္လာတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ျပန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့
..အလုိ..
အလုပ္က ငါ့ကုိ ျပန္စားေနျပီ။
Sunday, August 30, 2009
The Contemplation of a Work Slave
Posted by
ေရႊဂ်မ္း
at
9:07 PM
9
comments
Labels: ကဗ်ာ
Tuesday, August 25, 2009
အခ်ိန္တန္ရင္
ဘာဂါေတြ ပီဇာေတြ ဘယ္လုိစားစား အခ်ိန္တန္ေတာ့ အိမ္ထမင္းဟင္းနဲ႕ မုန္႕ဟင္းခါးကုိ ေတာင့္တမိတာ အျမဲပဲ။
ေဘာင္းဘီ စကတ္ေတြ ဘယ္လုိ၀တ္၀တ္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ကခ်င္လုံခ်ည္တစ္ထည္ ၀တ္ရတာေလာက္ ဂုဏ္မယူမိတာ အမွန္ပါ။
လွပတဲ့ ကမ္းရုိးတန္းနဲ႕ ၀မ္းအုိ၀မ္းလမ္းကုိ ဘယ္ေလာက္သြားသြား အခ်ိန္တန္ေတာ့ အညာလမ္းေဘးက ေတာင္တန္းေတြကုိ လြမ္းမိျပန္တယ္။
ေရဒီယုိ စီဒီ သီခ်င္းေတြ ဘယ္လုိမ်ားမ်ား အခ်ိန္တန္ေတာ့ တမ္းတမိတာ ဆည္းလည္းသံ ျဖစ္ျဖစ္ေနတယ္။
မေရာက္ဖူးတဲ့ေနရာေတြ ဘယ္လုိ သြားသြား ေအးခ်မ္းတဲ့ ေရႊတိဂုံဘုရားရိပ္ဆီကုိ ေျပးသြားလုိက္ခ်င္တယ္။
လုံျခံဳ တဲ့ အိမ္ထဲမွာ ျပည့္စုံစြာ ေနႏုိင္ေပမယ့္ အခ်ိန္တန္ေတာ့ ဖေယာင္းတုိင္မီးေရာင္ေအာက္က မိသားစုစကား၀ုိင္းေတြကုိ သတိရေနမိတယ္။
ကုိယ့္ေျခေထာက္ေပၚကုိယ္ ရပ္တည္ႏုိင္တာကုိ အင္မတန္ဂုဏ္ယူတဲ့ အေမ့သမီးေလ ....
ကမၻာအႏွံ႕ ခရီးဆန္႕ေနႏုိင္လည္း အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ့ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ အေမ။
မွတ္ခ်က္ - ၀မ္းအုိ၀မ္း = 101
အိမ္ကုိ လြမ္းလုိ႕ ေရးမိတာေလးပါ။ မအားလုိ႕ ဘာမွ အသစ္လည္း မေရးႏုိင္၊ မိတ္ေဆြမ်ားနဲ႕လည္း စကားမေျပာႏုိင္တာ ခြင့္လႊတ္ပါ။ တက္ဂ္ ထားတာကုိ ခုထိ မေရးေပးရေသးလုိ႕ အမ မခင္မင္းေဇာ္ကုိလည္း ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။
Posted by
ေရႊဂ်မ္း
at
9:27 PM
10
comments
Labels: အလြမ္းမ်ား
