ျမန္လြန္းတဲ့ တစ္ႏွစ္

အင္မတန္ ျမန္ဆန္လြန္းတဲ့ ၂၀၁၀အတြင္းမွာ ေပ်ာ္ခဲ့ရသလုိ ငုိခဲ့ရတယ္၊ ၾကည္ႏူးခဲ့ရသလုိ လြမ္းလည္း လြမ္းခဲ့ရတယ္၊ ေအာင္ျမင္ခဲ့ရတာေတြ ရွိသလုိ ရႈံးနိမ့္ခဲ့တာေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္၊ ပုိင္ဆုိင္ခဲ့ရတာေတြ ရွိသလုိ ဆုံးလည္း ဆုံးရႈံးခဲ့ရတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ရတာေတြ ရွိသလုိ လက္ေလွ်ာ့ခဲ့ရတာေတြလည္း ရွိတယ္။ ထက္ျမက္ႏုိင္ခဲ့သလုိ ေပ်ာ့လည္း ေပ်ာ့ညံ့ခဲ့တာေတြလည္း ရွိတယ္။ ဘယ္လုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒါေတြအားလုံးဟာ ကၽြန္မတစ္ေယာက္ထဲပဲ။ ေပ်ာ့ညံ့ေစခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြအတြက္ ဒီထက္ ပုိခံႏုိင္ရည္ရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခ်င္တာကလြဲရင္ က်န္တာေတြကုိ ျပန္မျပင္ခ်င္ပါဘူး။ ဘ၀တစ္ခု အျဖစ္ အဓိပၸါယ္ရွိေအာင္ အဲဒီဆန္႕က်င္ဘက္ေတြကပဲ ပံ့ပုိးေပးခဲ့တာ မဟုတ္လား။ သည္းခံ စိတ္ရွည္ျပီး အနစ္နာခံ ခ်စ္ေပးတဲ့ မိသားစုကုိ ေက်းဇူးအင္မတန္တင္ပါတယ္။ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းကုိ လည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ရင္ထဲမွာ အနာတရျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ ခ်စ္သူ မုန္းသူ မိတ္ေဆြ ရန္သူ အားလုံးကုိလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ တခါတရံ ကုိယ့္ကုိ နာက်င္ေအာင္ မလုပ္ေကာင္းဘူးထင္တဲ့ သူေတြက အဆုိးရြားဆုံး နာက်င္ေစတတ္တယ္ဆုိတာ သိေစခဲ့သူေတြကုိလည္း ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။ ဘ၀ဆုိတာ တုိတုိေလးပါ။ အဲဒီဘ၀တုိတုိေလးထဲမွာရတဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြအတြက္ လူတုိင္းကုိ ေက်းဇူးတင္ရမယ္ထင္တယ္။ ဒီေန႕ တရားရိပ္သာမွာ ျပဳခဲ့တဲ့ ကုသုိလ္ေတြကုိ အားလုံးကုိ မွ်ေ၀ပါတယ္။ ခုတေလာ ေရးခ်င္တာေရး တင္ခ်င္တာတင္နဲ႕ မုိ႕ ဘေလာ့ကုိ တကူးတက လာဖတ္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ကုန္သြားရတဲ့ အခ်ိန္ေတြအတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အလုပ္အားတဲ့ အခါ စာျပန္ေရးႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ့မယ္။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။